Başkaları gibi yaşamak

Reklamlar
BAŞKALARI GİBİ YAŞAMAK
Onlar gibi veya diğerleri gibi yaşamak istemiyorum. Aynı Oğuz Altay'ın dediği gibi."Bir kara sinek gibi yalnız ve sessiz bir halde yaşamak. " 

Herkesin hayatı farklı, herkes birbiriyle aynı huylara sahip değil, herkesin aynı özellikleri var diye de bir düşünce yoktur hayatta. 

Geceleri sokaklara bile seslenemiyorum. Ben yalnızım, sokaklarda yalnız bir halde. Karanlığa gömülmüş bir haldeyim, içine kapanık ve çulsuz bir halde. Belki sizler de benim gibi düşünüyor veya düşünmüyorsunuz ama ben başkaları gibi yaşamak veya diğerleri gibi olmak istemiyorum. 


Sen bilir misin arkadaş, herhangi bir öğrencinin en arka sırada oturup ve onunla kimse arkadaşlık etmemesini , onun bir ucube gibi yaşamasını, onunla konuşmanın bile vakit kaybı sayılmasını mı ? Hayır! Bence bilemezsin. Bunu yaşayan bilir arkadaş !

Başkaları gibi yaşamak, onlar gibi olmaktır. Örneğin bir zenginin, fakirlere varoşmuş gibi  davranması veya fakir bir insana yardım etmemesi , onları hakir görmesi... Bunlar yaşanmamış olaylar değil, bunlar hayatımızda yaşanılan ve hala devam eden  olaylardır. Zengin bir aile kızının fakir bir oğlanı sevmesi gibi, zengin kızın ailesi oğlanın fakir olduğunu görünce, kızına bu çulsuz veya varoşu nerden buldun bizim aileye uyum sağlamıyor kızım,bizi rezil mi edeceksin? diye kızına çıkışmaları ... İşte ben bu tarz insanlar  gibi yaşamak istemiyorum.

Bir şirket müdürüsün ve toplantın var. Toplantıya hazırlanmak için takım elbise giymek ve kravat takmak zorundasın ama takmayı sevmiyorsun. İşte müdürsün ve mecbursun toplantıda gelen misafirlere iyi görünmek için. 

Ne olursan ol kendin ol! diye bir söz var. Sen kendin gibi yaşamak istiyorsun. Ama öyle yaşayamıyorsun. Çünkü başkaları gibi yaşamak zorunda kalıyorsun.

Serbest ve kendin gibi yaşamak ve hayatta her zaman kendin için yaşayacağını söylemeyip başkaları için de yaşamak ve yardım etmek sebebiyle bir düşünce sahibi olmak daha da önemli bence ...Kendini tanımak ve anlatmak için kendin gibi yaşaman gerekir.

Benim en iyi arkadaşım sokaklar, duvarlardır. İnsanlara konuşarak dertlerini anlatsan bazıları senin yüzüne vuracak laflarını, bazıları ise duygularınla oynayacak. Ama sokaklara anlatsan derdini, onlar hiç olmazsa konuşamıyor, yüzüne vurmuyor sözlerini, Hiç olmazsa bir şeylerini belirterek anlatmak istediklerini anlatıyorlar. Gezdiğim caddelerde gezerek beni götürdüğü sokağa götürene kadar yolu uzun bir şekilde uzarcasına düşüncesiz bir halde sadece gittiğin yere kadar gidiyorsun ve çıkmaz sokağa ulaşınca kapalı bir dünyanın içinde olduğunu anlıyorsun. Peki için huzurla ve dürüstlükle kaplıysa zaten sana çıkmaz sokak değil de açılan bir kapı olur arkadaş.

Şairin de şiirinde ifade ettiği gibi;

Ey çelik kanatlı sürüngenler,
En hafif esintide bile,
Karasinekler gibi sinerek,
Yaşamayı öğrendim ben.
Ve gördüm ki öğrenmişsiniz siz de,
Yaşamayı sürünerek gökyüzünde.
Bakalım becerebilecek misiniz yarın,
Yerin altında çelik kanatlarla uçmayı?

EMRE CAN

1 yorum:

  1. Yazarınız tuğçe hanım kadar iyi değiller

    YanıtlaSil

Yorumunuz onaylandıktan sonra görülecektir..Bir hesabınız yoksa "adı/url veya anonim"i seçerek kolayca yorum yapabilirsiniz.Yorumunuza gelecek cevabı takip etmek "beni bilgilendir" kutucuğuna işaretleyebilirsiniz.

Blogger tarafından desteklenmektedir.