10.SINIF COĞRAFYA DERS KİTABI CEVAPLARI EKOYAY YAYINLARI,SAYFA 149


2015 2016 10.SINIF COĞRAFYA DERS KİTABI CEVAPLARI EKOYAY YAYINLARI SAYFA 149


PAMUK:Pamuklar genellikle alüvyal özellikli toprakları severler. Yetişmek için yüksek sıcaklığa gerek duymaktadırlar. Yetişme zamanında bolca su gerekmektedir. Hasat zamanındada kuraklık olması gerekmektedir.
Türkiyede üretimi 1. Güneydoğu anadolu bölgesidir. En fazla Şanlıurfa ve çevresinde yetişmektedir. Gap projesiyle beraber tarımı hızla geliştirilmiştir.
2. sırada Ege bölgesi bulunmaktadır. Ege bölgesinin kıyılarındaki çöküntü ovalarda yetiştirilmektedir.
3. sırada Akdeniz bölgesi vardır. Öncelikle adana, Adanadan sonra hatay, içel ve Antakya çevrelerinde pamuk üretimi yaygındır.
Marmara bölgesinde balıkesir, bursa ve çanakkalenin çevresindede üretim yapılmaktadır.
Doğu Anadolu bölgesinde dağlık bölgelerde yapılmaktadır. Doğu anadoluda elazığ ve ığdırın çevrelerinde yapılmaktadır.
PATATES:Bütün bölgelerimizde tarımı yapılabilir. En fazla tarımı İç Anadolu Bölgesinde gelişmiştir (Nevşehir). Ayrıca Ödemiş-İzmir, Sakarya, Trabzon, Erzurum diğer önemli patates üretim merkezlerimizdir. 
Patates serin ve ılımlı iklimlerden hoşlanır. Sıcak ve kısmen soğuk iklimlerde de yetiştirilebilir. Bu durumu daha iyi ifade etmek gerekirse, patatesin geniş bir adaptasyon özelliği vardır. Bitki sıfır derecenin altındaki sıcaklıklardan rahatsız olur ve donma meydana gelir. 
Patates fazla taşlı ve kumlu topraklar dışında hemen her türlü toprakta yetişebilmektedir. Ancak optimum verim için toprağın derin, süzek ve organik maddece zengin ve kumsal yapılı olması gerekmektedir. Patates tarımı için en uygun toprak pH derecesinin 6,0-6,5 dolaylarında olması gerekmektedir.Taban suyu yüksek ve çorak(tuzlu) topraklarda patates tarımı yapılamaz.
MISIR: Fazla su ve sıcaklık ister. Karadeniz Bölgesinde her mevsim yağışlı olduğu için sulamadan doğal yetişir. Ülkemizde en fazla Akdeniz ve Karadeniz’de yetişir.daha sonra Marmara ve Ege’de yetiştirilir.İç bölgelerde üretimi az ve sulanabilen alanlarda yetişir
Mısır ılıman ve tropik bölgelerde tarımı yapılan bir bitkidir. Mısır bitkisinin en iyi geliştiği bölgeler en az 120 donsuz güne ve ortalama 2100-2200 Günlük Gelişme Derecesine sahip yörelerdir. Suyun bol ve sıcaklığın ılıman olduğu iklimlerinde en yüksek verim düzeylerine ulaşılır. 
Mısır tarımı için en uygun Toprak tipi Su tutma kapasitesi besin maddesi depolaması işlenme kolaylığı iyi drenaj ve havalanma özelliği dolayısıyla siltli-killi topraklardır. Bunun yanında sahip olduğu dezavantajları en aza indirmek avantajları iyi değerlendirmek ve gerekli iyileştirme uygulamalarını yapmak koşuluyla diğer toprak tiplerinde de mısır tarımı yapılabilir.

AYÇİÇEĞİ: Ay Çiçeği üretiminde ülkemizde Marmara Bölgesinin Trakya Kesimi Öne çıkmaktadır.

Ayçiçeği kara iklim kuşağında ve ılıman iklimin yağışlı bölgelerinde yetiştirilen tek yıllık bir bitkidir. Çok geniş bir Adaptasyon alanına sahiptir. Ayçiçeği, yetişme periyodu boyunca (100-150 gün) 2600-2850 °C civarında toplam sıcaklık ister. Derin ve kazık kök sistemine sahip olması nedeniyle, kuraklığa dayanımı fazladır.
Her türlü toprakta yetişmesine rağmen, iyi drenajlı, nötr PH (6,5 - 7,5)'a sahip ve su tutması yüksek toprakları daha fazla sever. Taban suyu yüksek, asitli topraklardan hoşlanmaz. Tuzluluğa dayanması ortadır.

FINDIK:Fındığın iyi bir gelişme göstermesi ve bol ürün vermesi nemli,mutedil iklim bölgelerinde olmaktadır. Karadeniz kıyı bölgesi fındık yetiştiriciliği bakımından en uygun iklim özelliğinesahip bulunmaktadır.Yarı nemli, kurak iklim bölgelerinde fındık yetiştirilebilirsede yağışın yetersiz olması mutlak surette sulamayı gerektirmektedir.

Toprak istekleri bakımından fazla seçici olmakla beraber besin maddelerince zengin, tınlı-humuslu ve derin topraklarda iyi bir gelişme gösterir. Taşlı, kumlu, çakıllı ve ağır topraklar ile taban suyu- nun yüksek olduğu yerlerde toprağın havalanması iyi olmadığından fındık kökleri besin maddelerinden yeterince faydalanamaz. Bundan dolayı ileriki yıllarda sararma ve büyük oranda dallarda kurumalar meydana gelir.

BUĞDAY:Buğday genellikle ılık ve serin iklim şartlarında yetişir.Büyüme döneminde nem, olgunlaşma döneminde sıcak ve kurak iklim ister.Bu yüzden yurdumuzun her mevsimi yağışlı olan Karadeniz bölgesi kıyılarında ve Doğu Anadolu’nun hava sıcaklığı düşük olan yüksek yerlerinde buğday üretimi yapılamaz.

Üretimi yoğun olarak yapılan bölgeler: İç Anadolu, Marmara, Akdeniz, Güneydoğu Anadolu


Buğday derin, killi, tınlı-killi olan ve yeterli organik maddesi olan fosfor ve kireci bulunan, kumlu tınlı topraklar en iyi buğday topraklarıdır. Toprakta organik madde arttıkça, buğdayın verimi de artar. Besin maddesi yönünden fakir topraklarda kaplıca çeşitleri, orta şartlarda ekmeklik çeşitleri, en iyi şartlarda da makarnalık çeşitleri ekmek daha uygundur.

KIRMIZI-YEŞİL MERCİMEK: Sıcak ılıman subtropik iklimlerin ürünüdür. Baklagiller içerisinde sıcağa soğuğa ve kuraklığa en dayanıklı olanıdır. Kuraklığa dayanıklı olduğu için en fazla tarımı G. Doğu Anadolu Bölgesinde gelişmiştir. Mercimek üretimimizin yarıdan fazlası bu bölgeden karşılanır (kırmızı mercimek). Üretimde ikinci bölgemiz Iç Anadolu Bölgesidir(yeşil mercimek).

Mercimek kumludan ağır killiye kadar olan çok değişik toprak tipleri üzerinde yetişmektedir. İyi verim için sıcak, iyi havalanan kumlu-tınlı kireçli topraklar önerilmektedir.




Hiç yorum yok


Yorumunuz için şimdiden teşekkürler...Blogger'da bir hesabınız yoksa ''Anonim'' veya ''Adı/Url'' bölümünü seçerek kolayca görüşlerinizi belirtebilirsiniz...

Blogger tarafından desteklenmektedir.